Internet Journal of Jain Literature
જય જિનેન્દ્ર : કથા વિભાગ

ગુરુ વિનાના જ્ઞાનીજનોને

બહુ જૂના જમાનાની વાત છે.

એક હજામ હતો.

એની પાસે એક એવી વિદ્યા હતી કે જેના પ્રભાવથી તે હજામતનાં પોતાનાં સાધનો જમીનથી અદ્ધર રાખી શકતો હતો.

હવે આ હજામનો ધંધો બીજા હજામો કરતાં ધમધોકાર ચાલે એ તો સ્વાભાવિક જ ગણાય. આખરે તો આ દુનિયામાં ચમત્કારને નમસ્કાર છે.

એક દિવસ એના ગામમાં એક જટાધર તપસ્વી સંન્યાસી આવ્યો.

આ સંન્યાસી તો હજામની આ દિવ્ય શક્તિ જોઈને બહુ જ પ્રભાવિત થઈ ગયો.

તેણે બહુ કાલાવાલા અને ભાઈબાપા કરીને હજામ પાસેથી એ વિદ્યા શીખી લીધી.

હવે એ પણ દંડ, ત્રિદંડ, કમંડલ વગેરે પોતાનાં ઉપકરણોને જમીનથી અદ્ધર રાખવા લાગ્યો.

એની તો લંગોટ પણ આકાશમાં જ સુકાય !

ધીમે ધીમે ફરતો ફરતો તે દૂર દેશાન્તરમાં ચાલ્યો ગયો. પોતાનાં ઉપકરણોને તે જમીનથી અદ્ધર રાખી શકતો હોવાથી હવે તો તેના હજારો ભક્તો થઈ ગયા.

એક દિવસ એક ભોળા માણસે સંન્યાસીને પૂછ્યું : ‘ગુરુજી, તમે આ વિદ્યા ક્યાંથી શીખ્યા? બાપજી, તમારા ગુરુ કોણ?’

સંન્યાસીના મનમાં સાચી વિગત જણાવવા માટે સંકોચ જાગ્યો.

હજામનું નામ તો કેવી રીતે દેવાય?

વિદ્યાનું દાન કરનાર તો ગુરુ કહેવાય. હવે સંન્યાસી હજામને ગુરુ ગણાવે તો એની આબરૂનું શું?

તેણે એક કથા બનાવી કાઢી : “બહુ વરસો સુધી હિમાલયમાં તપ કરેલું. એક દિવસ સાક્ષાત ભોળાનાથ પ્રગટ થયા અને વરદાન આપ્યું : ‘જા બચ્ચા, તારી બધી વસ્તુઓ જમીનથી અદ્ધર રાખી શકે એવું વરદાન આપું છું.’ બસ, તે દિવસથી મારી બધી વસ્તુઓ જમીનથી અદ્ધર આકાશમાં જ રહે છે...”

એ જ વખતે ધડામ ધડામ કરતી સંન્યાસીની બધી વસ્તુઓ જમીન ઉપર પટકાઈ પડી.

તેનું કમંડલ તો ધરતી ઉપર પછડાવાથી તૂટી જ ગયું.

...ભોળા ભગતને એ ન સમજાયું કે ભોળાનાથે વરદાન આપ્યા છતાં સંન્યાસીનાં ઉપકરણો નીચે કેમ પડી ગયાં...

...જો કે સંન્યાસીને સમજાઈ ગયું.

ગુરુનો અપલાપ કર્યો તેથી તે જ ક્ષણે તેની વિદ્યા નકામી બની ગઈ.

ગુરુ વગર જ્ઞાની બનેલા લોકોને આ કથા સાદર સમર્પણ.

~~~~~ સટ્ટાક ~~~~~

જૂના યુગની સ્ત્રીઓ પોતાના પતિનું નામ નહોતી બોલતી.

નવા યુગના જ્ઞાનીઓ પોતાના ગુરુનું નામ નથી બોલતા.

— લેખક : મુનિ મિત્રાનંદસાગર, અમદાવાદ

Our Concerns
Other useful stuff